..:: ارائه شده توسط وب سايت سرفیل ::.. ‏ .:: www.SerFil.me ::.
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها و سريال ها همراه با زیرنویس چسبیده و پخش آنلاین ‏.:: www.SerFil.me ::.
‫آهنگی بود از گروهِ «گلدن ارینگ»
‫و قراره به مدت سه روز همراه گروهِ «د هو»
‫در «مدیسن اسکوئر گاردن» اجرا...
[بر اساس شرح‌حال‌نامه و خاطرات]
‫اون دایی چارلی‌ـه؟
‫می‌خواستم واسه پرتاب کردن کمکت کنم لامصب
‫کمک کنی پرتاب کنم؟
‫این تمرین واسه چوب‌زنی‌ـه، خب؟
‫واسه این نیست که کمک کنی ضربه بزنم
‫نگرانتم
‫خیلی‌خب، خفه شو دیگه
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب. حاضری؟
‫یارو هیچی بارش نیست
‫رسماً طبل توخالی هستی، بی‌خیال چز
‫خیلی‌خب، بریم ‫یالا، یالا
‫توی خونه می‌بینمت
‫روثی هم اونجاست
‫جمع‌مون جَمعه
‫خیلی‌خب
‫- چکار می‌شه کرد؟ ‫- یالا چز دیگه، یالا
‫یالا
‫می‌ریم خونه
‫می‌ریم خونه، دوباره
‫خیلی‌خب، بزن ببینم ‫خوب گرفتی‌ش
‫باریکلا پسر
‫از دست‌کش‌ـت استفاده کن
‫سال ۱۹۷۳ بود
‫و بعد از این‌که نتونستیم ‫۵ ماه اجاره‌مون رو بدیم
‫من و مامان باید برمی‌گشتیم ‫به خونهٔ پدربزرگ‌ـم
‫خونه هیچ وقت اون‌ معنایی که ‫واسه من داشت رو واسه مادرم نداشت
‫واسه اون، به مثابه سرخوردگی بود ‫جایی که وقتی سر ازش در میاری
‫که هر چی که روش حساب می‌کرده ‫درست از آب در نیومده
‫کار، آپارتمان، دوست‌پسر، ‫البته همیشه ترتیب‌ش این‌جوری نبود
‫ولی من عاشق‌ش بودم
‫واسه من، خونهٔ پدربزرگ ‫یه‌جایی پر از قوم و خویش بود
‫که مجموعه‌ای از خنده و گریه
‫و گه‌گاهی فروپاشی عصبی بود
‫ولی از همه مهم‌تر، ‫جایی بود که دایی چارلی زندگی می‌کرد
‫و وقتی ۱۱ سالت باشه، ‫دلت یه دایی چارلی می‌خواد
‫همه باید بدونن که چاه مستراب پر شده
‫دست‌شویی داشتین بیرون کارتون رو بکنید
‫یکی این‌جا کمک کنه بد نیست
‫کلفَت خونه نیستم که
‫خدایا
‫پدرم توی نیویورک دی‌جیِ رادیو بود
‫بهش می‌گفتن «صدا»
‫۴۰ آهنگ برتر رو پخش، ‫و در مورد آهنگ‌سازا صحبت می‌کنه
‫فقط یه‌بار دیدمش، ‫و خیلی بچه بودم
‫پس وقتی فرصت‌ش می‌شد، ‫دزدکی توی رادیو صداش رو گوش می‌کردم
‫مجبور بودم دزدکی گوش بدم، ‫چون بعد از این‌که ما رو ول کرد
‫خب، این‌جور بگم که مامان هر عکسی که ‫بابام توش بود رو پاره پوره کرد
‫من خوشم میاد
‫میاد؟
‫اینجا آدم زیاده، ‫دوست‌دارم دورم شلوغ باشه
‫فردا هم روز خداست
‫چرا بابابزرگ می‌گه باید بیرون دست‌شویی کنیم؟
‫چون یه عوضیِ خودخواهه ‫که نمی‌خواد به خونواده‌ش برسه
‫مثل بابا؟
‫نه عزیزم
‫بابابزرگ نمی‌خواد به خونواده‌ش برسه
‫ولی بابات کلاً به هیچ کسی نرسیده
‫آها
‫اوهوم
‫آهنگی از «پابلو کروز» بود ‫به اسمِ «عشق یه راهی پیدا می‌کنه» که....
‫صبحونه‌ت رو بخور دیگه
‫خیلی‌خب، دو تا قانون داریم
‫نمی‌ذارم ببری،‌ هیچ وقت
‫اگه منو ببری، ‫بدون واقعاً منو بردی، بی شیله پیله
‫ولی هیچ وقت خودم نمی‌بازم
‫و همیشه بهت حقیقت رو می‌گم
‫تو حیاط دیدم داشتی ورزش می‌کردی
‫همچین آش دهن‌سوزی نیستی
‫و..احتمالاً خیلی هم بهتر نشی
‫پس ممکنه عاقلانه باشه که ‫واسه پیشگیری از کلی گریه‌ و ناامیدی
‫و از همه مهم‌تر، خیالِ باطل...
‫می‌دونی، چیزای دیگه‌ای ‫که دوست‌داری رو پیدا کن
‫می‌دونی، مثلاً ‫بیشتر از همه دوست‌داری چکار کنی؟
‫دوست ‌دارم کتاب بخونم
‫منم دوست دارم بخونم
‫یعنی، توی ورزش هم کارم خوبه، ولی خب...
‫خب، این قضیهٔ رادیو
‫توی رادیو دنبال بابات می‌گردی
‫فکر می‌کنی بابات توی رادیوئه
‫توی رادیو نیست
‫اون فقط یه لاشیه ‫که از قضا توی رادیو هم کار می‌کنه
‫دنبال این نباش که بابات نجاتت بده
‫و پیِ ورزش رو هم نگیر
‫همینو باید می‌گفتم
‫بازی اِستاد ۵ کارتیه
‫مامان دست و بالش خالیه
‫شنوندهٔ برنامهٔ «صدا» در موج ۱ .۹۷ هستید
‫بعد از کار خیلی خسته‌ست
‫....ده آهنگ برتر این هفته به شما
‫شانس برنده شدن یه کمربند کیو۹۷ نسخهٔ محدود
‫و وارد شدن به قرعه‌کشی ‫جایزهٔ ۵۰۰ دلاری رو می‌ده
‫نظرتون چیه؟ ده آهنگ برتر
‫نمی‌شه تو مسابقه‌ای که ‫شرکت نکردی برنده بشی!
‫جای کسیه؟
‫نه
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ‏.:: www.SerFil.me ::. @SerFil
‫به پسرخاله‌اینات بگو
‫خودم گفتم می‌تونی سوار دوچرخه بشی
‫دوچرخه خودش نیست به‌ هرحال
‫دوچرخهٔ همه‌ست، ‫از ضایعاتی آوردمش
‫و واسه شما آتیش‌پاره‌ها درستش کردم
‫حالا دارن می‌رن کلرادو
‫مال توئه دیگه
‫وای خدایا مصّبتو شکر
‫چطور مریض شدی؟
‫مریض نیستم
‫صبح جمعه‌ست ناسلامتی دیگه
‫همیشه همینه
‫صبح‌های جمعهٔ مردا این‌جوریه
‫آها
‫برو بار و یه پاکت سیگار برام بخر
‫قبل از برگشتن مادربزرگت برگرد
‫من خونه نیستم، هر کی بود...
‫- الو؟ ‫- سلام
‫می‌دونم کلی بچه مچه تو اون خونه‌ست
‫ولی واسه‌م سواله که «جی‌آر» هستی؟
‫بابا؟
‫ها؟ چی؟
‫درسته رفیق، اگه جی‌آری...
‫اون تلفن کوفتی رو بده ببینم
‫- ...من پدرتم ‫- مامان این‌جا نیست
‫خب، زنگ نزدم با مادرت حرف بزنم بچه‌جون
‫زنگ زدم با تو حرف بزنم
‫ببین، چیزه...
‫نظرت چیه بیای با بابات یه مسابقه ببینیم؟
‫- جدی؟ ‫- حتماً، مسابقه بیسبال پیش بابات
‫«متز» یا «یانکیز»
‫هر کدوم تو دوست داشته باشی
‫دایی چارلی می‌گه «یانکیز» عوضی‌ان
‫ولی تیم «متز» واسه نوشیدنی می‌رن دیکنز
‫دایی چارلی‌ت چطوره؟
‫حالت چطوره؟ ‫می‌خواد بدونه
‫هنوز ۳۰ دلار بهم بدهکاره
‫بگو «متز» فرداشب با «بریوز» بازی داره
‫متز فرداشب با بریوز بازی داره
‫ولی خب قرار نیست بیاد
‫خب، بذار بهت بگم رفیق
‫دو تا بلیط می‌گیرم
‫و ساعت ۶:۳۰ میام دم خونهٔ پدربزرگت دنبالت
‫عالی. ممنون
‫خیلی حرف واسه گفتن داریم من و تو
‫باشه
‫- فعلاً خدافظ ‫- خدافظ
‫می‌ری سیگارم رو بخری یا نه؟
‫آها
‫این روزنامه رو می‌خونی؟
‫- نه ‫- عالی
‫یه مصاحبه توی «ییل» دارم
‫گفت ساعت ۶:۳۰ حاضر شو
‫من ساعت ۴:۳۰ حاضر بودم ‫که گند نزده باشم
‫آدم همیشه این مواقع رو یادش می‌مونه، ‫پس نمی‌خوای این‌جوری بشه
‫ولی مسئله اینه که اون‌روز، حس می‌کردم ‫گند زدم
‫این قضیه رو باید در مورد بچه‌ها یادتون باشه
‫همیشه فکر می‌کنن خودشون گند زدن
‫نمی‌دونستم چه شکلیه
‫نیویورک نرفته بودم که قیافه‌ش رو ‫روی بیلبوردها و اتوبوس‌ها دیده باشم
‫نمی‌تونستم از بقیه تشخیص‌ش بدم
‫ولی واسه‌م سوال بود ‫که شبیه چیزیه که همیشه می‌دونی یا نه؟
‫که مثلاً فوراً پدرت رو می‌شناسی
‫ممکن بود
‫یه‌کم بعد، ‫بعد از این‌که موقع پخش زنده
‫به جرم عدم پرداخت نفقه فرزند دستگیر شد،
‫«صدا» فرار کرد
‫تقریباً همون‌موقع بود که ‫مست و پاتیل زنگ زد
‫و گفت آدم اجیر کرده مادرم رو بکشن
‫تهدید کرد که منم می‌دزده
‫ولی دایی چارلی فکر می‌کرد ‫این تهدید خیلی هم خطرناک نبوده
‫چون آدم‌ربایی مسئولیت داره
‫ما دو تفنگ‌داریم، درسته؟
‫آره
‫بذار یه چیزی نشون‌ـت بدم، خب؟
‫درس مردشناسی، خب؟
‫نوشیدنی‌ت رو می‌گیری
‫می‌ره اونجا
‫پاکت سیگارت رو هم داری، خب؟
‫اونم می‌ره اونجا
‫اونو دیدی؟ اون‌جا رو... ‫اونی که اونجاست رو ببین
‫دیدی چطوری پول رو می‌ذاره توی جیب‌ش؟
‫- آره ‫- هیچ‌وقت این‌کارو نکن
‫انگار مثل یه مست پول‌ـت رو بذاری پیش خودت
‫درست نیست
‫می‌دونی دیگه باید چکار کنی؟
‫باید مراقب مادرت باشی
‫خب؟
‫خیلی‌خب، یه کمکی کن
‫و اگه زن هم داشته باشی، ‫باید حواست بهش باشه
‫اگه مشروب می‌خوری، ‫باید خودت رو جمع کنی
‫اگه نتونی خودت رو جمع کنی، ‫سمت مشروب نمی‌ری
‫شبیه یکی از این عوضیای اینجا نباش
‫که انگار مسیح اومده مجبورشون کرده ‫دیر برن سر کار
‫و کل پولشون رو خرج کنن،
‫و ۳۰ سال مشغول ‫خوردن کوکتلِ «همرهد» و کوکا کولا باشن
‫می‌دونی چی می‌گم؟ ‫قضیه مرد بودنه
‫مشروبت رو می‌خوری، ‫سیگارت رو می‌کشی
‫پول‌ـت رو مثل مستا نذاری تو جیبت. ‫و راستی...
‫اینو می‌بینی؟ ‫یه بخش کوچیک توی کیف پولته، خب؟
‫پول روز مبادات رو می‌ذاری اینجا
‫حالا صد دلار باشه، پنج‌تا باشه ‫فرقی نداره
‫بستگی به وضع جیبت داره
‫مسئلهٔ مهم اینه که، ‫هیچ‌وقت اون پولو خرج مشروب نمی‌کنی، خب؟
‫دیگه چی؟ درو برای بقیه باز کن
‫با مادرت خوب رفتار کن
‫بهت یاد می‌دم چطور لاستیک عوض کنی، ‫و باتری به باتری کنی
‫می‌دونی، همین دیگه
‫لاستیک عوض کن، باتری به باتری، ‫مراقب مادرت باش، پس‌اندازت رو خرج نکن
‫آها...یه‌چیز دیگه، خیلی هم مهمه
‫هیچ‌وقت، تحت هیچ شرایطی ‫دست روی زن بلند نکن
‫حتی اگه با قیچی بیفته به جونت
‫حله
‫همین. مردشناسی. درسته
‫مردم می‌تونن اون کتابا رو بخونن؟
‫می‌تونن که...
‫مگه خنگی؟
‫نه، یعنی می‌شه من بخونم؟
‫اسم اینجا چیه؟
‫دیکنز
‫درسته
‫چارلز دیکنز. می‌دونی کیه؟
‫صاحبش؟
‫آره، می‌تونی بخونی. ‫هر چقدر خواستی بخون
‫ببرشون توی اتاق پوکر، ‫همه رو بخون
‫تا جایی که می‌تونی بخون
‫می‌دونی ممکنه چی بشه؟
‫اگه به‌اندازهٔ کافی کتاب بخونی، ‫شاید اگه شانس بیاری
‫بتونی یه نویسنده بشی
‫و همین بود
‫از اون لحظه به بعد، ‫می‌خواستم نویسنده بشم
‫زردآلو
‫من نبودم
‫پدربزرگت حافظهٔ تصویری داره
‫لاتین و یونانی بلده
‫ولی خب می‌بینی دیگه... ‫وسایل آشپز خونه رو با چسب بند کرده
‫و این کارو می‌کنه.... ‫می‌گوزه، می‌گه کار من نبوده
‫بی‌هیچ دلیلی می‌گه زردآلو
‫وقتی دانشگاه می‌رفت هم همین کارو می‌کرد
‫بازم همه‌تون تهش برگشتین اینجا
‫تو یه پیرمردِ عوضی، خسیس و دیوونه‌ای
‫واسه پول خساست به خرج نمی‌دی
‫پول ندارم
‫واسه عشق و محبت خسیسی
‫من نبودم
‫دخترا تهش باید زن و مادر بشن، ‫دیدگاه‌ش این بود
‫- خب خودت شدی دیگه ‫- خفه‌شو بابا پیرِ خرفت!
‫واسه این‌که توی عشق‌ ورزیدن
‫و درک کردن خسیسه ‫هیچ تحصیلات عالی‌ای ندارم
‫و واسه همین تو...
‫به‌خدا قسم، نمی‌دونم چطور...
‫قراره بری به دانشگاه هاروارد یا ییل
‫من نبودم
‫قراره بری به دانشگاه هاروارد یا ییل
‫که جبران سرافکندگی‌های خودت باشه؟
‫- هاروارد یا ییل ‫- زنی این حرف رو می‌زنه
‫که روزی ۳۰ دلار در میاره
‫و بعد از دانشگاه....توی هاروارد یا ییل
‫می‌ری دانشکدهٔ حقوق
‫که بتونی از پدرت واسه نفقهٔ بچه شکایت کنی
‫نه، تا کمکـت کنه چاه فاضلابت رو خالی کنی
‫فرگوسی زنندهٔ ضربه‌ست ‫و مقابلِ جنکینسِ دست راسته
‫بازیکنان محوطهٔ درونی بازی رو شروع می‌کنن
‫و توپ رو پرتاب می‌کنه
‫یه ضربهٔ سریع و محکم زده می‌شه ‫و امتیازات دو-دو برابره
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫سلام چارلی؟ ‫در چه حالی؟
‫هنوز سوزاک داری دیوس؟
‫می‌دونی که خواهرت مبتلام کرد
‫- ۳۰ دلارم کو؟ ‫- تو کونمه، بیا بگیر
‫جی‌ آر، به بابات سلام کن
‫بزن که بریم
‫زندگی تو خونهٔ بابابزرگ رو دوست داری؟
‫آره
‫یعنی...نه
‫آره یا نه بالاخره؟
‫خب، من که خوشم میاد ‫ولی مامان نمیاد
‫خب، به‌نظرم پدربزرگت آدم خوبیه
‫به ساز خودش می‌رقصه، ‫واسه همین ازش خوشم میاد
‫مامان می‌گه شاید عقل‌ش رو از دست داده باشه
‫خب، اینم هست دیگه. ‫گاهی به ساز خودت رقصیدن فکر بدیه
‫وقتی همه‌ش تو خونهٔ پدربزرگ باشیم، ‫مامان ناراحت می‌شه
‫منو مقصر می‌دونه؟
‫می‌بینی، یه مسئله در مورد زنا هست...
‫گاهی در مورد علت و معلول قضایا فکر نمی‌کنن
‫آزادی می‌خوان
‫ولی وقتی بهشون آزادی می‌دی، ‫تو رو سرزنش می‌کنن
‫حداقل تجربهٔ من اینه
‫از بغل یه مرد می‌پرن بغل یکی دیگه. ‫همینو بگم.
‫مامانت میگه که خیلی به ‫حرفای بابات تو رادیو گوش می‌کنم
‫می‌گه زیاد از حد گوش می‌کنم ‫یا سعی می‌کنم پیدات کنم
‫زیاد از این ایستگاه به اون ایستگاه می‌ری
‫تقصیر مدیر برنامه‌هامه
‫می‌خوای وقتی بزرگ شدی ‫مجری برنامهٔ آهنگ بشی؟
‫- می‌خوام وکیل بشم ‫- خدایا، چرا؟
‫مامان می‌خواد
‫کلی چرت و پرت می‌گه و ‫هر چیزی رو باور می‌کنه
‫خیلی‌خب
‫خوش گذشت پسر جون
‫یه قرار با حامی مالی دارم
‫- می‌شه منم بیام؟ ‫- نه
‫به مادرت بگو که همه رو یه‌جا خرج نکنه
‫و خودت، به رادیو گوش کردن ادامه بده
‫زود می‌بینمت جونیور
‫یه دکتر تو مدرسه گفت که ‫هویت مشخصی ندارم
‫خدایا
‫خب یکی جور کن
‫بعداً می‌بینمت
‫می‌بینمت
‫سلام لاشی
‫خوش گذشت با بچه؟
‫کون لقت چارلی
‫۳۰ دلارم رو بده یا از ماشین گمشو بیرون
‫خر نشو...می‌دونی چیه؟
‫الکی شاخ نشو، خب؟
‫چرا باهاش ازدواج کردی؟
‫جوون بودم
‫احمق بودم
‫نمی‌خوام هم‌اسم باشیم
‫ نمی‌خوام اسم اون روم باشه
‫می‌تونی هر اسمی که خواستی داشته باشی
‫اونی که رو مواد بود و همهٔ پرتاباش رو ‫به امتیاز تبدیل کرد کی بود؟
‫- داک الیس ‫- می‌تونی روان‌گردان مصرف کنی
‫می تونی «درینو» سر بکشی ‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫ولی باید پاش وایسی، یه تصمیمی می‌گیری
‫نباید همین‌جوری ول معطل بمونی که چکار کنی
‫یا می‌ری پی یلّلی تلّلی، یا واسه ریاست رقابت می‌کنی، همین
‫می‌خوای چکار کنم؟
مامان نمی‌تونه باهام بیاد یه جایی
‫خب کجا هست حالا؟
‫کجا می‌ریم؟
‫ببخشید که معطل شدین
‫چه کمکی ازم بر میاد؟
‫خب،‌ مطمئن نیستم
‫یکی گفت که بدخلقی کرده
‫شاید خودتون بوده باشین
‫مادرش منشیه، سرش شلوغه ‫نتونست بیاد، پس من اومدم
‫شاید بتونید به من بگید قضیه چیه
‫آقا پسرتون بهم نمی‌گه اسمش چه معنی‌ای می‌ده
‫معنی خاصی نمی‌ده. ‫اسمش «جی آر»ـه
‫همینه که هست دیگه
‫شاید الان عجیب باشه که اینو بگم ‫که من روان‌شناس نیستم
‫چرا باید اینو بگی؟
‫خب، چون روان‌شناس نیستم
‫و اینجا نشستم پیش کسی که ‫واقعاً روان‌شناس‌ـه
‫که شاید بدونه که من روان‌شناس نیستم
‫مگه عقل نداری خب؟
‫خیلی‌خب
‫تکنیکت همینه؟
‫که نمی‌شه از رو ظاهر قضاوت کرد، ‫و شما باهوشِ جمعی
‫اونجا نشستی و دنبال پیدا کردن ‫اشکالاتِ بنیادی هویت آدما هستی
‫آره، هر کی وظیفهٔ خودشو داره
‫شما هم مال خودتو، راحت باش
‫جی آر... مخفف چیزی هستش؟
‫یا خلاصه شدهٔ اسم یکی دیگه‌ست
‫چه فرقی می‌کنه اصلا؟
‫خب، تفاوت بزرگی داره اگه ازش مخفی شده باشه
‫که اسم یکی دیگه روشه، ‫چون اون شخص هم‌اسم توی زندگی‌ش نیست الان
‫این فکر شاید هیچ وقت به ذهنش خطور نمی‌کرد
‫تا این‌که خزعبلات‌ـت رو ‫یه راست کردی تو چشمش
‫باورم اینه که مطمئن نبودن از معنی اسمش
‫و سوال‌های مدامی که درباره‌ش داره، ‫اون رو بی‌هویت کرده
‫خیلی تأثیرگذار بود. ‫هویت مشخصی نداره، پس بحران هویتی داره
‫هویتی نداره، و همین باعث ایجاد خشم می‌شه
‫در مورد هویت‌ـش شک داره، ‫احتمالاً
‫شما خودت در مورد هویتت چه‌قدر اطمینان داری؟
‫کنجکاوم بدونم، ‫چون خیلی به‌نظر برات جالبه
‫که در مورد پدرش و نبودن‌ش بدونی
‫و خیلی به‌شکل منفی‌ای جلوه‌ش می‌دی
‫بعد بچه رو میاری اینجا و ‫روحیه‌ش رو داغون می‌کنی
‫هر دو می‌دونیم که به مادرش زنگ می‌زنی ‫و ازش می‌خوای باهات بیاد بیرون
‫خب...اون...
‫پس مایلی که روح و روان ‫یه بچهٔ کوچیک رو داغون کنی
‫تا بتونی مخ مادرش رو بزنی؟
‫دایی چارلی هیچ وقت پول دانشگاه رفتن رو نداشت
‫خودآموز پیش رفته بود
‫ولی خب دلیل نمی‌شد جلوی یه ‫روان‌شناس دوهزاری و درِپیت بخواد کم بیاره
‫روزنامهٔ خونوادگی
‫عالیه جی‌ آر
‫خیلی‌خب
‫اینجاست
‫بی‌خیال نقاشی‌ها شو. ‫بندازشون دور
‫خیلی‌ها رو می‌شناسم که فکر می‌کنن نویسنده‌ن
‫و تو زندگی‌ت متوجه می‌شی که ‫بیشترشون نیستن
‫مسئله اینه
‫باید اصل قضیه رو داشته باشی
‫نمی‌دونم چیه، ‫ولی اگه از اول تو وجودت نباشه
‫بعداً هم به دست‌ش نمیاری
‫و به‌نظر من که تو وجودت داریش
‫می‌دونستم
‫می‌دونستم. می‌دونستم
‫یه...یه چیزی هست
‫آروم باش. ‫نگفتم که خوبی
‫گفتی، می‌تونی باشی
‫بیا اینجا. ‫باهام بیا
‫حالا، کاری که باید بکنی، ‫اینه که همه‌شون رو بخونی
‫حالا، تا همه رو نخوندی نمی‌خوام باهات حرف بزنم
‫البته نمی‌خوام درباره‌شون هم باهام حرف بزنی
‫مصاحبه واسهٔ ییل پس؟
‫آره
‫مادرت حتماً خیلی هیجان داره
‫آره، می‌دونی ‫چیزیه که همیشه می‌خواست
‫بنا به تجربهٔ خودم باید بگم که، ‫تنها چیزی که
‫باید توی این دنیا روش تصور کنی
‫میل به دیدن جلوهٔ خداونده
‫صحیح
‫هر چند، کلیسا دیگه پاش لب گوره
‫سه نفر میان به مراسم عشای ربانی‌م
‫چهار نفر بودن، ولی خانوم کافرتی افتاد
‫چون پسر خوبی نداشت
‫پسر خوبی باش
‫واسه همین دارم می‌رم مصاحبه
‫حالا، بگو ببینم ‫آخرین باری که حسابی اعتراف کردی کی بوده؟
‫حین مقالهٔ ییل‌ـم نبوده
‫خب، می‌خوای قبول بشی دیگه
‫آره
‫اون بچهٔ کیه؟
‫خواهرم
‫کدوم خواهرت؟ ‫خوشگله یا اونی که مخ‌ش تاب داره؟
‫عقل تو کله‌ت نیست؟ ‫می‌خوای بمیری؟
‫یه پیک واسه بچه به حساب من بزن
‫بوبو هوات رو داره
‫می‌دونی، یه حسی می‌گه دلیلی داری ‫که اومدی اینجا
‫همین‌جوری الکی نیومدی
‫شاید یادت رفته
‫پدربزرگ یه بسته «اولد گلد» می‌خواد
‫هیچ‌وقت یکی رو معطل سیگارش نکن
‫پیرمرد بیچاره احتمالاً ‫الان از خماری تلف شده
‫خب، می‌دونی که برمی‌گرده و چرت و پرت می‌گه ‫بیا
‫می‌خوام بوبو رو حساب کنم
‫با پول پدربزرگت؟
‫آره
‫خیلی‌خب
‫- بوبو، پسره حسابت کرد ‫- دمش گرمه
‫امروز، می‌خوایم یه‌کم از ‫درسای خودمون فاصله بگیریم
‫و می‌خوایم دعوت‌نامه درست کنیم
‫دعوت‌نامه‌های دست‌ساز واسه ‫صبحونهٔ پدر و پسری
‫خیلی‌خب، باید دعوت‌نامهٔ خودتون رو درست کنید
‫و بعد از مدرسه ‫می‌بریدشون خونه پیش پدرتون
‫شنبه صبح، واسه‌شون ‫صبحونه درست می‌کنیم
‫و از تکالیف‌تون واسه‌شون می‌خونید
‫که همه همدیگه رو بهتر بشناسن
‫خیلی‌خب، و می‌خوام کارایی رو بکنید ‫که با پدرتون می‌کنید، خب؟
‫کی قیچی می‌خواد؟ ‫کی مداد رنگی‌ای چیزی می‌خواد؟
‫یه‌لحظه. بذارید بیارم‌شون
‫خیلی‌خب؟ گرفتی؟
‫خیلی‌خب بچه‌ها ‫دعوت‌نامه‌هاتون رو روی میزم بذارید
‫ممنون مایکل، استیون
‫آدام، عالیه
‫خیلی دوست داشتم
‫خیلی‌خب
‫چی شده جی آر؟
‫من پدر ندارم
‫آخی. فوت کرده؟
‫نمی‌دونم. شاید
‫ندارم دیگه
‫فوت کردن یعنی مردن
‫آها، نه. ‫نمرده
‫توی رادیوئه
‫می‌شه واسه صبحونه نیام؟
‫می‌دونی چیه، به مادرت زنگ می‌زنم
‫- باشه ‫- باشه
‫مگه نمی‌دونن دوره زمونهٔ امروز چطوریه؟
‫سخته در مورد پدرت به مردم بگی جی آر، ‫چون...
‫سخته بدونی از کجا باید شروع کنی
‫شاید پلیس مجبورش کنه بره؟
‫پلیس نمی‌تونه مجبورش کنه حمایتت کنه
‫صبحونهٔ پدر و پسری ممکنه سخت باشه
‫خب، چرا خودت نمی‌بریش حرومزاده؟
‫خب
‫چرا که نه؟ ‫چرا که نه؟
‫عه، می‌خوای ببری‌ش؟
‫هر دوتون خیلی خوش‌تیپ شدین
‫تو رو یادمه
‫بریم تا نظرم عوض نشده
‫خوش بگذره
‫سخت نگیر بچه
‫باز شروع شد
‫سیستم سنتی‌مون، و البته
‫جامعه‌مون به‌طور کلی
‫با نفوذ آلمان تو قرن ۱۹ نابود شد
‫جداً؟
‫توانایی یه مفهومه، که تبدیل به ‫یه ساختارِ مکانیکی و تجربی شده
‫ممکنه ذینفع همین سیستم باشی
‫حالا جدا از سیستم
‫احتمال این‌که این پسر ‫متکّی به توانایی‌های خودش
‫بتونه از خونه‌م بره، از همه بیشتره ‫هوم؟
‫ممنون که منو بردی
‫ای بابا
‫به کسی نگی پدربزرگ خوبی‌ام
‫همه یکی می‌خوان
‫مادرت یه تومور روی غدهٔ تیروئیدش داره
‫و می‌خواد جراحی‌ش کنه
‫ممکنه بدخیم باشه، خب؟
‫باهاش خوب رفتار کن
‫باشه
‫آزمایش‌ تکه‌برداری مشخص کرد ‫که تومور بدخیمه
‫پس با تیروئیدش یه‌جا درش آوردن
‫بدون شیمی‌درمانی، ‫بدون پرتو درمانی
‫فقط درش آوردن، و سرطان هم از بین رفت
‫به‌نظر راحت‌تر می‌اومد
‫هیچی تو زندگی مامان‌ـم راحت نبود
‫آب می‌خوای؟
‫می‌خوام موفق بشی
‫اگه نتونم چی؟
‫خدا شاهده،
‫تو می‌ری دانشگاه ییل
‫یازده هزار دلار پولش میشه
‫جدی؟ کی گفته؟
‫بابابزرگ
‫ناراحت میشی مامانت ‫بهت باور داشته باشه؟
‫نه
‫مغز من امروز یه چیزیشه
‫تو «وردی گردی» گیر کردم
‫وری گردی چیه؟
‫یه جور معماست
‫یه سرنخ نصفه نیمه میدن ‫که جوابش قافیه داره
‫مثل «ماشین جِین»
‫میشه «هوندای فوندا»
‫زندگی بدون معما به قدر کافی سخت هست
‫معما حل کنی، آلزایمر نمی‌گیری
‫این یکی مزخرفه. ‫«مواد لازم ریچارد»؟
‫ریچارد کیه؟ نیکسون رو میگه؟
‫«نیکسونز فیکسینز» ‫(مخلفات نیکسون)
‫- «گری فوق‌العاده» ‫- «سوپر کوپر»
‫تمومه... بچه شایستگیش رو ثابت کرد
‫- این بچه اعجوبه‌ست ‫- باید ورق بُر بزنم
‫که ببینیم کی جایگاهش تو ‫لیگ بولینگ رو از دست میده
‫اون بچه اعجوبه‌ست
‫این کلمه رو از کجا یاد گرفتی؟
‫خیلی‌خب، یکی دیگه
‫- دیگه کی میاد؟ ‫- پَت
‫- اون کیه؟ ‫- دختره
‫دوست‌دختر داییت
‫همه خطا میکنیم
‫- کجا سرتو انداختی میری؟ ‫- چهارشنبه‌ست لامصب!
‫چهارشنبه‌ها میرم بولینگ خیر سرم! ‫گوه نخور!
‫گور بابات کسخل حرومزاده! ‫گور بابات!
‫گوه نخور! برو رانندگی یاد بگیر زنیکه!
‫زر نزن!
‫- سلیطه ‫- می‌بینم که اوضاع خوبه
‫سلام عرض شد
‫شما باید جی‌آر جوان باشی
‫چرا با این ولگردها اومدی بیرون؟
‫میتونم بیام بولینگ ‫چون وردی گردی رو درست انجام دادم
‫آخی، حتماً نور چشم مامانتی
‫امیدوارم، چون ناراحته
‫خیلی‌خب، کافیه
‫نمیدونم والا، انگار پاهام ‫دارن گنده‌تر میشن
‫سایز ۱۲؟
‫هی، بوبو، یه سایز ۱۳ برام میاری؟
‫مامانت با سرطان چطور کنار میاد؟
‫شوخیت گرفته؟
‫اولاً در حال بهبودیه
‫سوماً، خفه خون بگیر
‫شرمنده. لازم نیست اینجوری ‫عوضی‌بازی دربیاری حالا
‫یه چیزی برات گرفتم
‫می‌خواستم یکم پیشم بمونه، ‫ولی الان میدمش بهت
‫بفرما
‫برش گردون
‫این امضای «تام سیور»ـه ‫(بازیکن بیسبال)
‫- ممنون ‫- اوهوم
‫گوش کن چی میگم. ‫مامانت چیزیش نمیشه
‫فهمیدی؟
‫قول میدم
‫دیگه هم پت رو نمی‌بینی، خب؟
‫انقدرم بد نبودها
‫خب، یه جورایی قضیه ‫کارد به استخون رسیدنه
‫اولین بار نیست که گند میزنه
‫باید بتونی بدون آدمای دیگه سر کنی، ‫اونا هم باید اینو بدونن
‫یا همه یا هیچ
‫میگیری چی میگم؟
‫برو یه توپ بردار
‫پنج
‫«موجز. حکم. بر حذر داشتن
‫ابتذال. تزویر. سالوسانه»
‫مشروط. پرخاش‌آمیز
‫دهقان. اندخسه. خصمانه
‫بدعت‌گذارانه
‫پایور. پراچیده
‫مامان نکن
‫- چیه؟ اشکال نداره. رژ نزدم ‫- آخه...
‫قبول نمیشم
‫چرا، میشی
‫دایی چارلی میگه همه یا هیچ
‫خب، داییت منظورش قماره
‫برای همین اینجا زندگی میکنه
‫آره، ولی همین هم قمار نیست؟
‫از قمار نکردن بهتره
‫من هیچوقت قمار نکردم. ‫مشکلم همین بود
‫بابا چی؟
‫خیلی‌خب
‫وای خدا
‫ای خدا
‫وای خدا
‫یا خدای بزرگ
‫- بازش کن ‫- میخوام تنها بازش کنم
‫- باز کن دیگه ‫- مامان، تو باز کن
‫- نه ‫- عجب پیشنهادی
‫اونه که بیشتر از همه سرمایه‌گذاری کرده
‫بهش گفتم یه ده‌سنتی هم نمیدم
‫اصلاً ده‌سنتی نداری که بدی
‫متأسفانه، مادرش پنج‌سنتی هم نداره
‫جی‌آر، بازش کن!
‫- نمیتونم بازش کنم. نمیتونم ‫- باز کن دیگه
‫کسی رو نمی‌کشه که
‫منو می‌کشه. من رو می‌کشه
‫دهنت سرویس. بدش به من
‫نه، بذار جی‌آر باز کنه
‫دایی چارلی قماربازه
‫- بذار اون... ‫- هزینه درخواست رو من دادم
‫«جناب مگوایر گرامی...»
‫عه...
‫«با خرسندی بسیار به شما اطلاع می‌دهیم
‫که کمیته ورودی‌ها رأی به پذیرش شما
‫در کلاس ۱۹۸۶ دانشگاه ییل داده است»
‫چی؟
‫«همچنین در جریان باشید که ‫نیازهای مالی شما نیز برآورده شده است»
‫- اگه داری سربه‌سرم میذاری می‌کشمت ‫- بخونش
‫یادگیری انسانی و حافظه چی؟
‫همیشه فلسفه بردار، خب؟
‫همیشه خوب نمره میاری ‫چون هیچ جواب درستی وجود نداره
‫مادرت حتماً میاد که بهت پول بده
‫قبول نکن
‫من تأمینت میکنم
‫یه بار
‫با پدرت حرف زدی؟
‫نه
‫باشه
‫زیاد میام خونه
‫اینجا خونه نیست
‫- چرا، هست ‫- نه
‫نه، نیست
‫خیلی‌خب، برو
‫برو. برو، برو، برو
‫برو
‫- چه خبر؟ ‫- سلام
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها و سريال ها همراه با زیرنویس چسبیده و پخش آنلاین ‏.:: www.SerFil.me ::.
‫- سلام ‫- سلام
‫- سلام، جیمی هستم ‫- جی‌آر
‫جی‌آر مخفف چیه؟
‫- جکی رابینسون ‫- جدی؟
‫نه، مخفف «جونیور»ـه
‫انتظار چیز اشرافی‌تری داشتم
‫این که ریدمونه
‫- این تخت صاحب داره؟ ‫- نه
‫- من وسلی‌ام ‫- من جیمی‌ام
‫جیمی؟ جیم خوبه
‫- جی‌آر ‫- جی‌آر. مخفف چیه؟
‫- جکی رابینسون ‫- کسخلمون نکن
‫نه، جونیورـه
‫خیلی‌خب
‫جونیور، جی‌آر
‫جیمی، جیم
‫امشب اولین شبمون تو ییل ـه
‫- آره ‫- آره
‫بریم مثل سگ مست کنیم
‫شما آشنا خواهید شد...
‫با شیطان
‫نه در وسوسه‌های درونی خودتون
‫یا در میان دوستانتون
‫گرچه آشنا خواهید شد...
‫ بهشت گمشده بلکه در
‫در حال حاضر، در این کلاس، ‫گرچه در برابر جریان بی‌فرهنگی سر خم نمیکنم
‫هنوز ادبیات غرب درس میدم
‫که درش همه‌چیز از دو شعر حماسی ‫نشأت میگیره
‫ ایلیاد و اودیسه
‫که در یک کتاب به سهولت ‫در اختیارتون قرار گرفته
‫کتابی به ویراست و ترجمه خودم
‫ایلیاد و اودیسه دو نهال هستند
‫«پوییم های» سه هزار ساله...
‫«پوییم» یعنی چی؟
‫کسی که یهودی نیست
‫ایلیاد و اودیسه جهانی هستند
‫داستان‌هایی در مورد رفتن به خونه‌ان
‫کارتون رو با خوندن نیمی از ایلیاد شروع میکنین
‫و یه مقاله ده صفحه‌ای برام می‌نویسین
‫سوالی نیست؟ بله
‫مقاله در مورد چی؟
‫نیمه‌ی اول ایلیاد
‫نه، منظورم اینه که موضوعش چیه؟
‫نیمه‌ی اول ایلیاد
‫دعوا داره
‫حالا، همونطور که بعضی‌هاتون ایشالا میدونید...
‫ایلیاد یک شعر حماسی یونان باستانه ‫در وزن شش‌پایه‌ای داکتیلی...
‫- هی ‫- هوم؟
‫- اون کیه؟ ‫- کی؟
‫بنفش پوشیده
‫- آها. با استینکی دوسته ‫- استینکی؟
‫آره، پسره پولداره
‫...سبک شعر کلاسیک غربی
‫پس در حین جلو رفتن در متن، ‫از اینها و نمونه‌های دیگرش
‫نت‌برداری کنید
‫چون هر چی که می‌بینم دست‌نیافتنیه
‫چون احتمالاً داری بی‌خایه‌بازی درمیاری
‫خب اگه مجبورت کنن ‫بزرگترین نوشته‌های تاریخ رو بخونی
‫و نتونی بخونی‌شون ‫و حس بی‌مصرف بودن بهت دست بده
‫چجوری میخوای نویسنده بشی؟
‫سقراط میشه از یه کتاب بد ‫بیشتر از کتاب خوب میشه یاد گرفت
‫ارسطو بود. فکر کنم
‫اگه اومدی ییل ولی خایه نداری
‫چجوری میخوای تو ییل تحصیل کنی؟
‫من شانسی اومدم اینجا. ‫فقط شانس باعث شد
‫میتونم صبح تا شب برات وردی گردی حل کنم
‫ولی نمیتونم بفهمم تو نمایشنامه ‫«هنری پنجم» چه زری میزنن
‫همه‌مون با شانس اومدیم اینجا اسکل
‫من بچه مایه‌دارم ولی کسی ‫تا حالا نفهمیده که کودنم
‫اینم شانسه. همه خوش‌شانسن
‫هر کسی که زنده‌ست خوش‌شانسه
‫و از خوش‌شانس‌ها زاده شدن
‫اجداد ما همه‌شون یا فرز بودن، یا باهوش
‫یا سیستم ایمنی بدنشون ‫ناموس ایمنی رو داشته
‫پفیوز، همه بخاطر شانس اینجاییم
‫هوم. هیچوقت اینجوری بهش فکر نکرده بودم
‫ببین، الان تفسیر کسشر جامعه ‫از خودت و همه‌چی
‫رو باور کردی، ‫برای همینه که نمیتونی بنویسی
‫نه چون هومر باعث میشه ‫فکر کنی ریدی
‫خیلی دوست دارم با دایی چارلی من آشنا بشی
‫چیکار‌ه‌ست؟
‫یه بار داره
‫خیلی دوست دارم این دایی چارلیت رو ببینم
‫کارت شناسایی دارین دیگه؟
‫هی! شما اینجا چه غلطی میکنین؟
‫ای خدا
‫این ابله‌ها چی؟
‫خیلی‌خب
‫خب، به محل ما خوش اومدی جیم
‫هی، همه توجه کنن
‫همگی
‫مطابق قوانین ایالت مستقل نیویورک
‫امروز، خواهرزاده‌ام رسماً مرد میشه
‫دوستاشم قانوناً مرد شدن
‫- قانون بگا رفته! ‫- این دیوثا رو یه نوشیدنی مهمون من کن
‫گوه نخور. اولی مال خودمه
‫خودم
‫بعدش جویی دی هواتونو داره
‫- چی میخواین؟ ‫- عجب، عه...
‫خب، حتی نمیدونم چی بخورم
‫بنظر من یه دانشجوی ییل ‫باید جین بخوره
‫ولی... تصمیم بزرگیه مشتی
‫هر چی که شما دیوثا الان انتخاب کنین، ‫تا ابد...
‫هر وقت از اون در میاین تو، ‫همونو براتون میریزم
‫ولی باید یه نوشیدنی داشته باشین... ‫نوشیدنی خودتون
‫جین منو دیوونه میکنه
‫طاقتش رو داریم. ‫از پس هر چیزی برمیایم
‫یه جین مارتینی ناب درست میکنم
‫رمزش اینه که چند قطره ‫اسکاچ هم توش بریزی
‫یالا چز، مهمون منن
‫مهمون منم هستن چارلی
‫یا خدا. انگار هم مهمون رئیس هستین ‫هم جویی دی
‫کمربند ایمنی‌تون رو ببندین
‫پس تو جنگ بودین؟
‫ویتنام، لشکر دوم
‫کوانگ تری، سال ۶۷ تا ۶۹
‫شما پفیوزا هیچوقت همچین ‫چیزایی رو نمی‌بینین
‫لشکر هوابرد ۸۲ کارش درسته، ‫ولی حمله هوایی به گرنادا جنگ حساب نمیشه
‫- ما که به گرنادا حمله هوایی نکردیم ‫- چقدر تو ارتش بودین؟
‫یه سال، هفت ماه، پنج روز
‫چند وقت تو ویتنام بودین؟
‫یازده ماه و دوازده روز
‫چز میگه تو ییل اعتماد به نفس نداری
‫نه. نه
‫ببین، مثل زندانه
‫همه‌جا مثل زندانه
‫آدم اصل کاری که دردسر درست میکنه ‫رو پیدا میکنی
‫و ریه‌هاش رو درمیاری
‫چرا این کسشرا رو به بچه میگی؟
‫- همینه ‫- داره میره ییل، نه محله خلافکارا
‫میدونی، دایی چارلی مثل بابات میمونه
‫نه، دایی چارلی‌ـه
‫بابام تو رادیوئه
‫بابات تو رادیوئه؟
‫این آخر هفته چی میخونی؟
‫آکویناس ‫(فیلسوف و کشیش ایتالیایی)
‫وای، خدایا
‫چی؟ توماس آکویناس
‫نیاز داشت باور کنه خدایی وجود داره، ‫برای همین یه مدرک محکم به دنیا ارائه کرد
‫اگه این مدرک محکم رو باور نمیکردی، ‫کلیسا تخمات رو می‌بُرید
‫- نگران چی هستی؟ ‫- دلم نمیخواد
‫دلت نمیخواد
‫الانه که باید زور بزنی
‫همین الان
‫الانه که همه‌چیتو میذاری وسط
‫وقتی هیچی نداری
‫خیلی‌خب، به درک
‫کتاب اوروِل در مورد طبقه متوسط ‫رو به بالای پایین‌دست رو بخون
‫اونان که خیلی مزخرفن
‫وقتی اینو بفهمی، ‫میتونی تو آمریکا فعالیت کنی
‫البته اگه ماشین هم داشته باشی
‫کل تابستون پارسال رو تو اروپا بودم
‫ایتالیا. وای، ونیز. ‫تا حالا رفتی ونیز؟
‫نه
‫غیرمنطقی‌ترین شهری ‫که تو عمرم دیدم
‫تاکسیش قایقه. ‫کامیون آشغالا قایقه
‫هیچیش با عقل جور درنمیاد
‫حالا چطور از ونیز سردرآوردی؟
‫خوب درس خوندم. ‫نمره‌هام خوب شد
‫بابام گفت «یه شهر انتخاب کن»
‫برادرم مجبورم میکرد باهاش برم
‫فیلم «حالا نگاه نکن» که دونالد سادرلند ‫توش بازی میکرد رو نگاه کنم
‫یا خدا. چند سالت بود؟
‫اون فیلم منو مرد کرد
‫اما داستانش تو ونیز بود
‫اولین فیلمم جن‌گیر بود
‫داداشم حسابی تو کف جولی کریستی بود
‫بگذریم، خلاصه‌ش کنم ‫ونیز رو انتخاب کردم
‫سه هفته شد سه ماه
‫در ضمن، جن‌گیر هم باعث شد برینم به خودم
‫- نتیجه اخلاقی داستان اینه که... ‫- صحیح. نتیجه اخلاقی اینه که
‫خوب درس بخون تا ایتالیا رو ببینی
‫سیدنی
‫سلام
‫- سلام ‫- چطوری؟ استینکی توئه؟
‫نمیدونم الکس کجاست
‫زیاد نمی‌بینمش
‫سلام. جی‌آر
‫- سیدنی ‫- سلام
‫تو هم‌کلاس منی
‫شک دارم
‫خب، ایلیادت در چه حاله؟
‫اوه
‫- ایلیاد من خوبه ‫- جدی؟
‫آره. مال تو چطور؟
‫ایلیاد من امشب هی داره بهتر و بهتر میشه
‫- که اینطور؟ ‫- آره
‫مهمونی چطور بود؟
‫تعریفی نداشت
‫- جدی؟ ‫- آره
‫کجا میری؟
‫تا خونه قدم میزنم
‫من همراهیت میکنم
‫باشه
‫حالا جی‌آر مخفف چیه؟
‫پیچیده‌ست
‫وقتی بهتر شناختمت بهت میگم
‫داستان تلخی داره؟
‫بله
‫مربوط به پدره؟
‫من با پدرم هم‌اسمم
‫ولی فقط چند بار دیدمش
‫همیشه تو رادیو بود، تو نیویورک
‫تو رادیو بهش میگفتن جانی اِیس ‫یا جانی مایکل
‫دنبال پدرت میگردی؟
‫نه، اصلاً
‫اگه با پدرت مشکل داشته باشی، ‫این علامت خطره
‫زن‌هایی که با پدرشون مشکل دارن ‫معمولاً پرخوری میکنن
‫ولی مردها حسابی کسخل میشن
‫من مشکلی ندارم
‫فقط یکیه که تو رادیو کار میکنه
‫خیالم راحت شد
‫خب میخوای چیکاره بشی جی‌آر؟
‫به جز سروکله زدن با مشکلات احساسی
‫- آها. جز اون؟ ‫- اوهوم
‫میخوام نویسنده بشم
‫قراره نویسنده بشم
‫چرا نویسنده؟
‫از وقتی بچه بودم، فقط...
‫دوست دارم هر چی که به دستم ‫میرسه رو بخونم
‫همه نویسنده‌های بزرگ، همه کتاب‌های بزرگ رو
‫اومدم ییل که وکیل بشم
‫شبیه وکیل‌ها نیستی
‫اینو بعنوان تعریف برداشت میکنم
‫کار خوبی میکنی
‫این خونه منه
‫میخوای فردا با هم درس بخونیم؟
‫باشه
‫شب بخیر جی‌آر
‫شب بخیر
‫پس فکر کردی عاشق شدی؟
‫آره، فکر کنم عاشق شدم
‫دختر خوش‌شانسیه
‫اونو نمیدونم
‫- حواست جمعه دیگه؟ ‫- از دست تو مامان
‫باهوشه. تیزبینه
‫در مورد چی تیزبینه؟
‫بیخیال
‫پولداره؟
‫احتمالا طبقه متوسط رو به بالای پایین‌دست
‫- آماشالا ‫- یعنی چی؟
‫«متوسط رو به بالای پایین‌دست؟»
‫یعنی آدمایی که فکر میکنن پولدارن
‫پولدارای واقعی رو هیچوقت نمی‌بینی
‫قایم میشن که مردم نکشن‌شون
‫حس میکنم سیدنی این بالاست
‫ولی من این پایین
‫نه، خیلی چیزا برای ارائه بهش داری
‫نه پول دارم، نه میدونم ‫میخوام چیکاره بشم
‫به جز وکیل شدن و شکایت از پدرم
‫چی؟ من برای این نگفتم وکیل بشی که
‫مگه مرض دارم جی‌آر؟
‫ببین، خیلی بد نیست که مرد ‫زن رو یه کوچولو بپرسته
‫فقط یه ذره
‫عاشق شدن یه نعمته. ‫ازش لذت ببر
‫اگرم شکست عشقی خوردی، نمی‌میری
‫مامان، باید یه چیزی ازت بخوام
‫چی؟
‫باید کریسمس برم خونه سیدنی اینا
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫کریسمسه، تو کنتیکت، ‫سوار ولوو
‫هیچوقت نمیتونم این عادت رو ‫از سرت بندازم، مگه نه؟
‫چه عادتی؟
‫اینکه چیزها رو فراتر از اونی ‫که هستن می‌بینی
‫- تا حالا رفتی وست‌پورت؟ ‫- نه
‫تا حالا تو ولوو سکس کردی؟
‫هیچی نبود که سیدنی انجام نده ‫یا امتحان نکنه
‫عشق رو بهم یاد داد
‫و اون ترم مثل برق و باد برای جفتمون گذشت
‫منم ساده‌لوح نبودم
‫می‌دونستم اولین عشقم احتمالاً ‫نمیشه آخرین عشقم
‫اما سیدنی یه چیزیش با بقیه فرقی داشت
‫چیزی که بهم امید میداد
‫خوبی؟
‫- دکتر میخوای؟ ‫- نه
‫- فقط یه دقیقه وقت بده ‫- باشه
‫صبح بخیر پهلوون
‫صبح بخیر
‫خب، پدر و مادرم...
‫انگار صدات رو شنیدن
‫اوه اوه
‫میخوان ببیننت
‫بنظرم بهتره ببرمت راه‌آهن
‫چرا؟
‫خیلی پیچیده‌ست
‫حس عجیبی دارم
‫ببخشید که کریسمس آوردمت اینجا
‫فکر کنم با یکی دیگه دوستم
‫پایین می‌بینمت
‫اسکون دوست داری جی‌آر؟
‫عاشق اسکونم قربان
‫- فیل صدام کن ‫- مرسی فیل
‫از اونجایی که میتونی فیل صداش کنی، ‫گمونم میتونی به من بگی خانم لاسون
‫خب، سیدنی بهم گفته... ببخشید
‫سیدنی...
‫سیدنی گفت جفتتون معمارین
‫بعضی‌ها خونه می‌سازن، ‫ما مَسکن
‫فرقش چیه؟ جز از نظر لغوی
‫البته تازه امتحان انگلیسیم رو رد شدم، ‫ولی خونه همون مسکنه
‫مگه اینکه غار باشه، ‫مسکن هم خونه‌ست...
‫صاحب مجله‌ی مسکن‌ها هم هستن
‫چی؟
‫اون مجله که اسمش «مسکن‌ها»ست
‫اوه
‫بهتره خیلی رو این موضوع ‫سکنا نگزینی
‫نه
‫از قرار معلوم پدرت فرار کرده
‫و برات فقط یه صدا تو رادیو ـه
‫آره، تقریباً
‫میری روان‌درمانی؟ ‫بنظرم باید بری
‫روان‌درمانی نمیکنم، نه
‫در کمال تعجب
‫مادرت چیکاره‌ست جی‌آر؟
‫تو منهاست سکنا گزیده
‫تو خونه‌ی پدر و مادرش، ‫که جفتشونم یه جورایی دیوونه‌ان
‫منشی هم هست
‫و یه کاری که خیلی دوست داره ‫اینه که چرخ بزنه
‫و همچین خونه‌هایی رو نگاه کنه
‫و به این فکر کنه ‫که زندگی توشون چجوریه
‫الان میتونم بهش بگم
‫حتماً بگو
‫میگم
‫چی مطالعه میکنی؟
‫میدونی فیل، من آدما رو مطالعه میکنم
‫فکر کنم همیشه آدما رو مطالعه کردم
‫و این مکالمه خیلی عالیه
‫جی‌آر نویسنده‌ست
‫منظورم اینه که تو ییل چی میخونی؟
‫همون کسشر همیشگی. ‫مادرم میخواد وکیل بشم
‫زن بسیار باهوشی بنظر میاد، ‫اگر یکم خوشبین باشیم
‫فیل، تا حالا تو ولوو سکس کردی؟
‫اینم از این... تو کنتیکت انداختنم بیرون
‫دو سال بعد رو فقط صرف این کردم ‫که به یه جایی برسم
‫کسی بشم
‫کسی که سیدنی دوباره بخوادش
‫- سلام ‫- سلام
‫چارلی!
‫این صندلی خالیه؟
‫ببین کی اومده. ‫بشین ببینم
‫سال چهارمم قرار بود معرکه باشه
‫تو روزنامه مطلب می‌نوشتم، ‫تو بار کار میکردم
‫قرار بود سال من باشه
‫سیدنی رو می‌خواستم چیکار
‫اصلاً گور بابای سیدنی
‫قلم خوبی داری؟
‫متأسفانه بعضی وقتا این سوال ‫به قدر کافی پرسیده نمیشه
‫نمیدونم
‫تو روزنامه ییل مطلب نوشتم
‫خیلی‌ها ننوشتن
‫خیلی‌ها هم نوشتن
‫خیلی خوشحال میشم وقتی ‫تو این قطار می‌بینمت
‫مسئله اصلیت چیه؟
‫فقط یه پسر فقیرم که ‫یه دختر پولدار میخواد
‫این که انجام شده
‫همچین پولدار نیست
‫طبقه متوسط رو به بالای پایین‌دسته
‫خب، پولدارها رو نمیشه دید. ‫نامرئی‌ان
‫تو برنامه‌ات هست که به یه جایی برسی
‫بعد بری بدست بیاری؟
‫شاید
‫اگه دوستت داشت، ‫تو فقر می‌پذیرفتت
‫اولین بار من اینو بهت گفتم
‫از کس دیگه هم اینو شنیدم
‫تازه، قضیه گتسبی هم همینه دیگه
‫خب مسئله اصلیت چیه؟ ‫چون اون که نیست
‫نبود پدر. این یکی رو می‌شناسی؟
‫بله، پس فکر کردی ‫بعضی‌ها چرا میرن کشیش میشن؟
‫میدونی، خوب سرویسم کردی
‫در مورد چی؟
‫خب، تو این یه سال... ‫یه سال و خرده‌ای
‫زندگیم شده بود جهنم
‫بخاطر من؟
‫بله، بخاطر تو
‫چی میخوای ازم؟
‫خب، الان سال چهارمیم
‫دارم سرآسیمه میشم
‫سرآسیمه ریشه کلمۀ سرآسیمگی‌ـه؟
‫نه. ریشه‌اش مردهایی هستن که چیزی می‌خوان
‫راستش، به‌نظرم تو فکر می‌کنی ‫من چیزی می‌خوام که بهش فکر نمی‌کنم
‫مگه اینکه بخوای بهش فکر کنم
‫من با یکی رابطه دارم
‫شوخیت گرفته لعنتی؟
‫واقعاً نمی‌تونم توضیح بدم، ‫که چرا مدام تکرار می‌شه
‫کاملاً منو می‌شناخت و نقاط ضعفم رو می‌دونست
‫خیلی‌خب، سرآسیمه شده، حالا هر چه که هست
‫همون معنی مضطرب شدن میده
‫خیلی‌خب، مضطرب میشه و به فضا و
‫زمان و این چیزا نیاز داره، نه؟
‫خب یه سؤال ازت دارم
‫تو چی لازم داری؟
‫ببین، من که نابغه نیستم. ‫ولی این سؤال واضحه.
‫چی می‌خوام؟ می‌خوام نویسنده بشم، ‫ولی ریدم.
‫خب، وقتی توی نوشتن ریدی، ‫اینجاست که میری روزنامه‌نگار میشی.
‫دانشکدۀ حقوق نمیرم
‫منم همینطور
‫- مامانم، اون... ‫- مامانت می‌خواد خوشحال باشی
‫آره، همینطوره
‫هیچکدوم‌مون نمی‌دونیم چطور
‫بیا برگردیم و فارغ‌التحصیل بشیم
‫خیلی‌خب
‫- من اینجام. متوجهم که مسأله مهمیـه ‫- جدی؟
‫- آره ‫- اون از دانشگاه «ییل» فارغ‌التحصیل شده
‫پدرت از دانشگاه «دارتموث» فارغ‌التحصیل شد
‫پس بی‌معطلی به معرفی اونا می‌پردازیم.
‫خانم‌ها و آقایون، بیایید به گرمی از
‫کلاس ییل 1986 استقبال کنیم.
‫زنگ زدن با تو کار دارن
‫الو؟
‫منو یادت میاد؟
‫سلام، پدر
‫همونطور که می‌دونی، نتونستم خودمو برسونم
‫چیز جدیدی نیست
‫ولی می‌خواستم بهت بگم که...
‫مشروب خوردن رو ترک کردم
‫این طرف و اون طرف سرگردون بودم...
‫از بقیه معذرت ‌می‌خواستم
‫و تو هم توی لیستم هستی.
‫- عجب! ‫- بیخیال. سر به سرم نذار.
‫خوشحالم موفق شدی
‫نگران بودم
‫هر کسی از پس دانشگاه برنمیاد
‫مامان که از پسش برمی‌اومد، ‫ولی تو حامله‌ش کردی.
‫آره خب، همه باید واسه قایق خودشون پارو بزنن
‫انگار مادرت یه‌ کاری کرده ‫واسه قایق اون پارو بزنی
‫به‌نظرم خیلی وقته که اون داره ‫واسه قایق هر دومون پارو می‌زنه
‫شاید
‫خیلی‌خب، حدوداً ۱۵ دقیقۀ دیگه پخش زنده دارم
‫باید برم
‫کجایی؟
‫کدوم دانشکده‌های حقوق رو مد نظر داری؟
‫هیچ کدوم
‫می‌خوام رمان‌نویس بشم
‫کجا قراره زندگی کنی؟
‫خونۀ پدربزرگ، مثل بقیه
‫همگی میریم خونۀ پدربزرگ
‫یعنی، می‌دونم فکر می‌کنی این ‫باید همه چی رو تغییر بده، ولی...
‫باید یه شغل داشته باشی
‫قراره شغل داشته باشم... نوشتن رمان.
‫انتشارات بیشتر داره به سمت ‫خاطره‌نویسی و شرح‌حال‌نویسی میره
‫درسته
‫بیا
‫این برای سیدنی‌ـه؟
‫نه
‫بازش کن
‫یه حلقۀ ییل‌ـه
‫از جواهرآلات مردونه خوشم نمیاد، ‫ولی با خودم گفتم،
‫از اونجا که «تفنگداران» واقعاً ‫این کار رو باهمدیگه کردن...
‫برای توئـه
‫یا خدا، لعنتی!
‫بصورت نمادین، با مادرت ازدواج کردی!
‫- یواش، سخت نگیر ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫خب، گیریم که فقط با یکی ‫از والدین‌ت رابطه داری، خب؟
‫- آره ‫- شاید
‫«صدا» چطور؟
‫- حتی نمی‌دونم اون کجاست ‫- صدا...
‫از وقتی دولت کارتر روی کار اومد ‫توی گرداب گیر افتاد
‫پس شما عوضیا هر دوتون فارغ‌التحصیل شدید؟
‫چارلی، بازم لیوان‌شونو پر کن، به حساب من
‫ممنون، رئیس
‫خب، این روزا واسه فارغ‌التحصیلی ‫از ییل چقدر میدن؟
۶۰ هزار تا
‫- ۶۰ هزار تا؟ ‫- جی آر کمک هزینه و بورسیه گرفته
‫وسلی، پدرت همۀ هزینه‌ها رو پرداخت کرد؟
‫خیلی‌خب؛ اینو جواب بده
‫عهدنامۀ «مگنا کارتا» امضاء شد؟
‫- نمی‌دونم ‫- منم نمی‌دونم لعنتی
‫- مطالعات میگه... ‫- سال ۱۲۱۵
‫زیربنای قوانین انگلستان. ‫اینو دیگه باید بدونید.
‫- دیواری در برابر استبداد ‫- شاه جان
‫- درسته ‫- در این مقطع، رئیس
‫- به تخمم نیست ‫- به تخمش هم نیست
‫فقط سعی دارم شما رو از ‫طبقات حاکم دور نگه دارم. همین
‫خیلی دیره، رئیس. خیلی دیره.
‫۶۰ هزار دلار. خونۀ من ۱۲ هزار دلار می‌ارزه
‫- خونه‌ت ۷هزار دلار می‌ارزه ‫- خونه‌م ۷هزار دلار می‌ارزه
‫فکر می‌کردم دیگه دیدار به قیامتـه
‫می‌تونیم دوست باشیم
‫فقط نه عاشقانه و شهوانی
‫به‌نظر وسوسه‌انگیز میاد
‫خب، چیکار می‌کنی؟
‫زیاد توی بار هستم
‫روی رمانم کار می‌کنم
‫انتشارات داره به سمت رویدادنامه میره
‫ملت مدام همین رو میگن. آره.
‫خب، چند صفحه نوشتی؟
‫چندین
‫برای کار به روزنامه‌ها درخواست دادی؟
‫- آره. آره ‫- از نوشته‌‌هات گزیده داری؟
‫با نیویورک تایمز تماس گرفتی؟
‫اگه توی تایمز بودم خوشت می‌اومد؟
‫بهرحال دوستت دارم
‫فقط دنبال رابطه نیستم
‫ولی یه رابطه داری
‫فقط عاشقانه و شهوانی نیست
‫گمونم تایمز لقمۀ گنده‌تر از دهنمـه
‫ییل هم گنده‌تر از دهنت بود؟
‫- میشه بریم خونۀ تو؟ ‫- نه
‫باهاش زندگی می‌کنم
‫پس، سیدنی تو رو ‫توی وضعیت آسیب‌پذیرت دید
‫- ولی داشت جویای احوالت می‌شد ‫- آره
‫می‌خواسته ببینه اوضاعت ‫رو سر و سامون دادی یا نه
‫من گورم کجا بود که کفن داشته باشم
‫- هیچی ندارم ‫- هی، هی، گوش کن
‫درمورد علوم مردونه چی بهت گفتم؟
‫- یادت میاد؟ ‫- آره
‫- داشتن یه شغل ‫- درسته
‫- داشتن یه ماشین ‫- آره
‫- به اموراتت نظم بدی ‫- هیچ کدوم اینا رو ندارم
‫تا بتونی مستقل باشی ‫و بعدش شاید یکی بخوادت
‫و اگه نخوانت، گورت رو از اونجا گم می‌کنی
‫درسته؟
‫نیویورک تایمز بفرمایید
‫بله. بهشون بگم کی تماس گرفته؟
‫مراقبت کن
‫نیویورک تایمز بفرمایید
‫- سلام. تو جی آر هستی؟ ‫- بله
‫آره، باهام بیا
‫ما همگی گزیده‌هات رو از ‫«نیو هون» دوست داشتیم
‫الان داری کجا کار می‌کنی؟
‫گمونم دارم یه رمان تخیلی می‌نویسم
‫و توی تجارت خانوادگی‌مون مشغول کار هستم
‫یه کار و کاسبی خدماتی‌ـه
‫یه بار توی «لانگ آیلند»
‫- گزیده‌هات خوبن، آقای مگوایر ‫- جداً؟
‫نظر ویراستارها این بود که قبل از هر تصمیمی ‫باید نوشته‌های بیشتری ازت ببینن
‫می‌خواید بازم ببینید؟
‫بله
‫این چیز خوبیه؟
‫بله
‫دیگه بیشتر ندارم
‫بذار اینو به برایان بگم
‫می‌خوای با برایان ملاقات کنی؟
‫اگه شغل گیرم نیاد نه
‫چرا نمیای ببینیش؟
‫جی آر، بیا داخل
‫سلام، جناب
‫پس براش ننویس
‫و بهش بگو که موقعیتت رو بهبود دادی
‫چون این کار تمام قدرت و عظمت اینکه
‫خودش بفهمه رو از بین می‌بره.
‫قبلاً این کار رو کردم
‫میشه اول با من مشورت کنی لعنتی؟
‫بهش نگو که بازم می‌خوای باهاش باشی. ‫نکنه اینو بهش گفتی؟
‫آره
‫نکنه رفتی و...
‫وسط بارون زل زدی به ساختمون و اینا؟
‫نه
‫سیدنی!
‫جی آر، این دختره چند بار ولت کرده؟
‫اگه یکی ولت کنه، معنیش چیه؟
از بین این همه آدم، مخصوصاً تو رو ول کنه
‫فقط زمان لازم داره
‫آره، گمونم یه حقیقت اساسی رو جا می‌ندازی
‫اینکه زن‌ها تصمیم می‌گیرن ‫چیزی رو بخوان یا نه،
‫و خیلی سریع این مسأله مثل روز روشن میشه.
‫- ولی... ‫- زن‌ها تصمیم می‌گیرن
‫- می‌دونم، ولی... ‫- وقتی آشنا شدید، کی تصمیم گرفت؟
‫- اون گرفت ‫- بفرما، کله پوک
‫الگوی متعارف همینه، واسه همه هم واضحـه
‫الگو رو درک می‌کنی، درسته؟
‫آهای!
‫جی آر توی نیویورک تایمز استخدام شده
‫بابا... شدم پادو و حمّال
‫- پادو شدی؟ ‫- برات ساندویچ می‌گیرم...
‫آهای چارلی، به حساب من براش بریز
‫خب، سطر اول مقدمه‌ت مشکل داره
‫جملات اول رو نمیشه بدون ‫علائم نگارشی تمام کننده آورد
‫یه‌کم تحقیقات کردم
‫و «هری اس.ترومن» بعد از ‫مقدمه‌ش از نقطه استفاده نمی...
‫بهش نمیگن نقطه
‫«ای‌ای کامینگز»و...بدونِ نقطه
‫بهرحال تایمز استفاده می‌کنه
‫و می‌دونی چرا؟
‫چون اگه نذاریم اینطور به‌نظر میاد که یادمون رفته
‫مدل تایم همینی‌ـه که هست، ‫و تو جی‌ نقطه آر نقطه مگوایر هستی.
‫نقطه
‫بعد از نام خانوادگی دیگه نقطه نمیاد
‫تبریک میگم کارت خوب بود
‫یه بند توی نیویورک تایمز گیرت اومد
‫حرف دیگه‌ای نداری؟
‫اوه. نه، ممنون
‫پدر صاحب شرکتـه
‫برادرها و شرکا
‫دیر یا زود، میشه...
‫- کلوپ لاکی اسپرم ‫- کلوپ لاکی اسپرم
‫- دقیقاً. آره ‫- بفرمایید
‫ممنون
خب ترفیع گرفتی؟
‫نه، وقتی ترفیع می‌گیرم که یه خبرنگار ‫کاملاً آموزش‌دیده و آماده باشم
‫و نوشته‌ام هر روز چاپ بشه
‫و هنوزم اون پیش‌زمینه‌ای ‫رو که سیدنی دنبالشه نداری
و همینطور از این بار به اون بار میری
‫- خب... ‫- می‌دونی، یه سری چیزا ژنتیکی‌ـه
‫قراره چیکار کنی؟
‫راستی، پدرت کجاست؟
‫یه جایی توی جنوب
‫درمورد ییل داری مثل مادرت میشی
‫نه بابا؟
‫آره، فکر می‌کنی تایمز یه ارزشی داره
‫آره، چون داره. ‫بالاخره نیویورک تایمزه لعنتی.
‫- نه، نه، نداره ‫- خب، پس چی ارزش داره؟
‫یه کتاب. با یه کتاب، چند سال می‌گذره
‫تا اینکه بفهمی اون هم ارزشی نداره.
‫و دارم بهت میگم جی آر، بهت قول میدم، ‫چه توی تایمز نویسندگی کنی،
‫چه این کتاب رو بنویسی،
‫سیندی هیچوقت قرار نیست یهویی ‫بهت زنگ بزنه تا برت‌گردونه
‫- خب؟ و می‌دونی چرا؟ ‫- چرا؟
‫چرا سیدنی هیچوقت بهم زنگ نمی‌زنه، ‫نابغه‌ای که همه چی رو می‌دونی؟
‫چون 9 بار آزگار زده در کونت
‫چون دوستت نداره، رفیق
‫چون قراره «روز یادبود» ازدواج کنه
حالا اگه از گذشته‌ا‌ت درس بگیری، حرکت بعدی‌ات مهمه
‫شما آقایون آمادۀ سفارش دادن هستید؟
‫۴ تا جین مارتینی، روشم لیموی خشک
‫بلند شو تن لش
‫فکر می‌کردم قراره نویسنده بشی
‫هستم
‫نه نیستی. تو یه پادویی.
‫- نویسندگی می‌کنم ‫- کتاب؟
‫- نه ‫- پس فقط یه بدبختی
‫- من بدبخت نیستم ‫- آره، هستی
‫نسل اندر نسل بدبخت و بازنده بودید
‫درسته
‫می‌خوای بدونی نظر من چیه؟
‫احتمالاً نه
‫به‌نظرم بهتره برگردی بخوابی، ‫بیست سال دیگه بیدار شی،
‫به همه بگی که چقدر می‌تونستی خوب باشی
‫نظر من اینه
‫- کون لقت ‫- کون لق خودت!
‫کثافت
‫آهای. اون دنبالت می‌گرده.
‫همینه
‫حروم‌زادۀ خوش‌شانس
‫همونطور که می‌دونی، ویراستارها ‫این فرصت رو داشتن
‫که به‌دقت کارت رو مرور کنن، ‫و حرف نداشت.
‫حقیقتاً، بعضی از مقالاتت برجسته بودن
‫هرچند بیشترشون درمورد آدمایی ‫توی بار‌های لانگ آیلند هستن
‫بعضی‌ از نوشته‌هات واقعاً، واقعاً معرکه بودن
‫واسه همینه که ای‌کاش اخبار بهتری داشتم
‫همونطور که می‌دونی،
‫وقتی کمیته برای بررسی صلاحیت ‫یه کارآموز تشکیل جلسه میده
‫بعضی از ویراستارها حمایتش می‌کنن، بعضی‌ها نه
‫و رأی‌گیری میشه و... نمی‌تونم ‫بهت بگم کی چطوری و چرا رأی داد...
‫ولی، نتیجۀ نهایی اینه که
‫نمی‌تونم سِمت خبرنگاری رو بهت بدم
‫ممنونم
‫حس میشه که کمبود تجربه داری، می‌دونی؟
‫شاید بد نباشه بری یه روزنامۀ کوچیکتر
‫جایی که بتونی یاد بگیری و رشد کنی
‫نه. ممنونم.
‫مامانتـه
‫الو؟
‫اینطوری نگام نکن
‫گفتن مشکل بزرگی نیست
‫بذار یه چیزی بهت بگم
‫شاید امکانش باشه که منو بکشه،
‫ولی به این راحتی‌ها نیست
‫خیلی‌خب. مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره، خوبم
‫خوبم. یه چند روز دیگه ترخیص میشم
‫قضیه چیه؟ چی شده؟
‫خب، اون سِمت رو بهم ندادن
‫خیلی هم بهتر
‫حالا همۀ اون عوضیا میشن ‫شخصیت‌های داستان کتابت
‫آره، گمون کنم
‫این حادثه خودش تکون‌دهنده‌ست
‫می‌تونی پیاز داغش رو زیاد کنی
‫آره. باشه.
‫نه، موافق نیستم
‫شاید... شاید الان وقتش باشه که
‫یه چیز واقعاً مهم بهم بگی
‫آره
‫من... راستش رو بخوای ۱۰۰% مطمئن نیستم ‫که باید بریم سراغ خاطره‌نویسی
‫ولی باید از روند آگاه باشیم ‫و درست بیانش کنیم، درسته؟
‫هرچند، اگه یه شرح‌حالـه،
‫و اگه قراره ساختاری داشته باشه...
‫می‌دونی که باید چیکار کنی.
‫اون توی کارولینای شمالی ‫مشغول یه برنامۀ میزگرده
‫پدرت یه بار اومد «منهست»...
‫می‌خواست بازم رابطه‌شو با مادرت درست کنه
‫با قطار اومد... ماشین نداشت
‫اگه ماشین نداشته باشی، نمی‌تونی
‫با هیچ زنی، هیچ جور رابطه‌ای داشته باشی
‫خودت که می‌دونی
‫یا توی هلند یا هر چی، ‫شرایط فرق داره،
‫ولی توی آمریکا، باید ماشین داشته باشی
‫درسته؟
‫بهرحال، مادرت قبلاً بهش گفته بود ‫که بره درش رو بذاره
‫اون بازم پیداش شد
‫اومد داخل بار
‫یه ویسکی اسکاچ محلی بدون یخ سفارش داد
‫هیچوقت اسکاچ محلی سفارش نده
‫هیچوقت هم بدون یخ نگیر
‫این یه نشونه‌ست که داری به آخر خط می‌رسی
‫و درمورد پدرت، این قضیه ۲۰ سال پیش بود!
‫بعدش بهش ۳۰ دلار قرض دادم، که...
‫از اون موقع دیگه ندیدمش
‫و طی تمام این سال‌ها،
‫تنها چیزی که واقعاً ازش ‫به‌یاد دارم اون صدای لعنتی‌ـه
‫یعنی، عجب حنجره‌ای داشت
‫وقتی که سنم بالاتر رفت...
‫برام سؤال شد،
‫می‌دونی، انگار...
‫مشکل کوفتی چی بود؟
‫یعنی...
‫اگه...
‫من تو رو یاد اون می‌ندازم؟
‫مشروب خوردنت رو کمترش کن
‫البته، حق با اون بود
‫اولین کاری که بعد از ترخیص شدن از ‫بیمارستان کرد این بود که یه سیگار روشن کنه
‫اون ضرب‌المثل درمورد سگ‌های پیر ‫و ترفند‌های جدید چی بود؟
‫حرف از سگ‌های پیر شد...
‫وقتش بود
‫بیا اینجا و یه بغل به پدرت بده
‫ممنون که این همه راه اومدی
‫آره
‫خب، نمی‌دونم پشت تلفن ‫بهت گفتم یا نه، ولی...
‫هرازگاهی خودم رو یه نوشیدنی مهمون می‌کنم
‫- فکر می‌کردم داری... ‫- توام یکی می‌خوای؟
‫- سلام جانی ‫- سلام
‫چی برات بیارم؟
‫اسکاچ دوبل، هر مدل محلی که باشه،
‫با تیکه‌های یخ و کمی آب، بدون میوه
‫بدون میوه. باشه.
‫- و برای شما؟ ‫- مرسی چیزی نمی‌خوام
‫بیخیال، کونده‌بازی در نیار
‫- از مال من براش بیارید ‫- رو چشمم
‫قوانین رو من تعیین می‌کنم
‫مگه اینکه بتونی شکستم بدی
‫می‌خوای باهام رو به رو بشی؟
‫چون پدر بدی بودم، ‫میذارم ضربۀ اول رو تو بزنی
‫گمونم همینطوری راحتم
‫آره
‫هرازگاهی یه نوشیدنی خودم رو مهمون می‌کنم
‫فکر نکنم پشت تلفن بهت گفته باشم
‫که گاهی یه نوشیدنی خودم ‫رو مهمون می‌کنم، نه؟
‫ببین، اینو فهمیدم که من یه الکلی نیستم، پس...
‫آره
‫همه چی ردیفه
‫می‌دونی، وقتی حسش میاد و می‌طلبه،
‫یه نوشیدنی حالمو خوب می‌کنه
‫و یه نوشیدنی همراه پدرت ‫حال تو رو هم خوب می‌کنه
‫بفرمایید
‫ممنون
‫خیلی‌خب؛ چیکارا می‌کنی؟
‫نویسنده‌ام
‫توی نیویورک تایمز کار می‌کنم
‫و... مادرت چطوره؟
‫حالش خوبه
‫جدی؟
‫باهم میریم شام بخوریم
‫توی خونۀ کتی
‫معشوقۀ جدیدم اونـه
‫خب...
‫بزن بریم
‫آهای
‫خب، می‌بینم که مهمونی ‫رو بدون من شروع کردید
‫مهمونی خیلی قبل‌تر از اینکه ‫باهات آشنا بشم شروع شده بود
‫این پسرمه، جی آر
‫جی آر مخفف چیه؟
‫جونیور [پسر]
‫از آشناییت خیلی خوشحالم، جی آر
‫از دیدارت خوش‌وقتم
‫شام چی داریم؟
‫یه مرغ پختم، یه مقدارم سبزیجات دارم
‫کِی می‌خوای غذا بخوریم؟
‫خب، الان گرسنه‌ایم
‫اون یکی چطور؟
‫- این یکی... اینجا؟ ‫- آره... این قطعه باید بره اینجا
‫- این قطعه هم باید بره اینجا ‫- آفرین
‫وقتی تمومش کردی باهاش چیکار می‌کنی؟
‫مامان اونا رو به‌هم می‌چسبونه ‫و قاب می‌کنه می‌زنه دیوار
‫- این ونیزه ‫- می‌دونم
‫تابحال رفتی اونجا؟
‫هنوز نه
‫چطور می‌تونی بری این طرف اون طرف؟
‫چطور؟
‫توی مدرسه خوب درس بخون
‫توی مدرسه خیلی خوب درس بخون
‫این اولین کاری بود که من باید می‌کردم
‫و گاهی فقط همین هست و بس
‫تو مدرسه درسام خوبه
‫آره، اگه توی درسات خیلی خوب باشی...
‫هیچکس...
‫شرط می‌بندم نوشته‌هات ساده‌لوحانه‌ست
‫این مرغ لعنتی کجاست؟
‫بعد این روز مزخرفی که داشتم ‫اصلاً حوصله اخلاق تند تو رو ندارم
‫مگه ممکنه چه جور روز کوفتی داشته باشی؟
‫اون بیرون کیر ساک می‌زنی تا پول مرغ رو بدی؟
‫می‌دونی چیه، به من دست نزن!
‫آهای!
‫لعنتی، قیافه‌ت یه جوریه ‫انگار چیزی کشف کردی
‫انگار همه چی...
‫داره سر جاش قرار می‌گیره
‫- خفه خون بگیر ‫- چی به من گفتی؟
‫گفتم خفه خون بگیر!
‫نمی‌تونه خفه‌ام کنی
‫من یه گویندۀ حرفه‌ای‌ام
‫وقتی توی امواج رادیو داشتی
‫دنبالم می‌گشتی، نمی‌خواستی خفه‌ام کنی
‫کون لقت
‫رفیق، نمی‌تونی باباتو خفه کنی
‫بدون آدم بدهِ‌ی توی زندگیت قراره چیکار کنی؟
‫تو آماده‌ای
‫همه میگن هیچوقت فرصتش رو نداشتی
‫تلفن‌ـت کجاست؟
‫بابت پدرت متأسفم
‫اون پدرم نیست
‫نمی‌تونی انتخاب کنی
‫شاید
‫سلام، عزیزم
‫باورت نمیشه
‫یه شغل عالی گیرم اومده
‫خاله‌ت به قولش عمل کرد، از بین اون همه آدم
‫توی «وست‌همپتون»ـه. یه دفتر بهم دادن.
‫- بالاشو می‌بندی؟ ‫- آره
‫یه دفتر بهت میدن که یه لیست از ‫شماره تلفن‌ها و آدرس‌ها داخلش هست
‫و با مردم صحبت می‌کنم که بیمۀ عمرشون ‫رو لغو کنن و به جاش بیمۀ محدود بگیرن
‫بقیه‌شو بذارن توی یه صندوق بازنشستگی ‫که از معاف از مالیاتـه
‫- چطور به چشم میام؟ ‫- محشری
‫وای، خدا
‫دیرم میشه!
‫یه حقوق پایه بهت میدن، بعدم یه درصدی از ‫بیمه‌ای که می‌فروشی پورسانت می‌گیری
‫یه‌ مقدار لازانیا داخل فریزه
‫یه‌کم بذار واسه چارلی بمونه. ‫پدربزرگت خورده. دوستت دارم.
‫- خیلی خب ‫- برام آرزوی موفقیت کن
‫موفق باشی
‫مطمئنی به چشم خوب میاد؟
‫آره. بی‌نقصی
‫مادرت مستقر شده
‫بیمه‌نامه می‌فروشه
‫- یکی باید بیمه بفروشه دیگه، نه؟ ‫- آره
‫احتمالاً بعضیاشون هم شاد هستن
‫ولی گمونم ییل بیشتر اوقات ‫از شر اضطراب خلاصش کرده
‫در جایگاهی نیستم که قضاوت کنم ‫اون دنبال چیه، ولی...
‫ولی من باشم میگم اوضاعش ردیفـه
‫آره، امیدوارم
‫وسایل‌ت اینجا چیکار می‌کنن؟
‫دارم میرم منهتن
‫وقتشه. وسلی یه آپارتمان داره.
‫خب، اگه قراره نویسنده بشی، ‫شغل لازم داری.
‫آره. هنوز مطمئن نیستم اون چیه.
‫بیمه که گرفته شد
‫اینجا آمریکاست. یه چیزی انتخاب کن.
‫اینا کل وسایل‌ت هستن؟
‫آره، همیناست
‫نگی چیزی بهت ندادم
‫عجب!
‫لابد شوخیت گرفته
‫اونقدر بزرگ شدی که اینو برونی؟
‫- بهتره با احترام باهاش رفتار کنی ‫- فرمون سمت چپـه
‫ماشین یه مرده
‫نگاه کردی ببینی بنزین داره یا نه؟
‫گمونم فکر می‌کنی حالا مرد شدی، نه؟
‫ای بی‌مصرف نیم‌وجبی
‫باورنکردنی‌ـه لعنتی
‫- پسره فکر می‌کنه «الویس پرسلی»ـه ‫- پسره دیگه پسر نیست
‫شماها هیچوقت به من ماشین ندادید
‫راستش، این ماشین کیری رو به من مدیونـه
‫گورت رو از اینجا گم کن دیگه
‫نمی‌خوایمت
‫جاکش!
‫برنگرد!
‫وقتی تصمیم می‌گیرید وکیل بشید، ‫می‌رید دانشکدۀ حقوق.
‫برای سخت‌کوشی‌تون یه مدرک دریافت می‌کنید
‫آزمون وکالت رو قبول میشی
‫توی متن، بعنوان یه وکیل رسمی اعلام میشی
‫اکثر شغل‌ها به همین روال هستن
‫ولی همون لحظه که بگی ‫نویسنده‌ای، میشی نویسنده
‫هیچکس بهت مدرکی نمیده
‫باید اثبات کنی، حداقل به خودت
‫اون روز، رانندگی به سمت منهتن...
‫پس‌اندازم توی کیف پولم، ‫ماشین عمو چارلی...
‫اون لحظه بود که می‌دونستم نویسنده‌ام
‫و بِخُشکی شانس، انتشارات داشت ‫به سمت خاطره‌نویسی می‌رفت.
دانلود رايگان جديدترين فيلم ها و سريال ها همراه با زیرنویس چسبیده و پخش آنلاین ‏.:: www.SerFil.me ::.